adgallery

Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2011

Κωστής Βελώνης

Κοινή Θέα: Σύγχρονη Τέχνη στο Εθνικό Θέατρο

23 Μαρτίου - 15 Μαΐου 2011

 
Εθνικό Θέατρο / Κτίριο Τσίλλερ
Αγίου Κωνσταντίνου 22-24
Αθήνα 
 
 
Συνεχίζεται για τέταρτη χρονιά ο διάλογος του θεάτρου με τις εικαστικές τέχνες και πιο συγκεκριμένα με αυτές που ανήκουν στο πεδίο συνάντησης της σύγχρονης τέχνης με το θέατρο. Μέσα από αυτή την πρωτοβουλία το Εθνικό Θέατρο επιδιώκει να φέρει το θεατρικό κοινό σε επαφή με το έργο σύγχρονων εικαστικών δημιουργών σε κοινή θέα με τις παραστάσεις του.

Την άνοιξη, οι θεατές μπορούν να δουν στα φουαγιέ της Νέας και της Κεντρική Σκηνής του κτιρίου Τσίλλερ έργα των Κωστή Βελώνη και Άγγελου Παπαδημητρίου.

Ο Κωστής Βελώνης είναι επίσης από τους πιο ενδιαφέροντες και σημαντικούς  καλλιτέχνες της γενιάς του.  Χρησιμοποιεί για τη δημιουργία των αφαιρετικών γλυπτών και εγκαταστάσεών του υλικά απλά, ευτελή, με κυρίαρχο το ξύλο. Παρά την απλότητα και την οικονομία που τα χαρακτηρίζει, τα έργα του Βελώνη είναι πολύ εκφραστικά.  Με φορμαλιστικές αναφορές στην ιστορία της τέχνης και πιο συγκεκριμένα στην εικαστική γλώσσα των  avant-garde κινημάτων του 20ου αιώνα  (π.χ. bauhaus)  ενσωματώνει στα έργα του επίσης στοιχεία ποιητικά. Απευθύνεται στον θεατή σε δύο επίπεδα πλέκοντας τις προσωπικές του αφηγήσεις με μια ιστορική, κοινωνική, πολιτική κριτική με κεντρικό άξονα τις ανεκπλήρωτες ουτοπίες της εποχής του μοντερνισμού. Η ειρωνεία και το χιούμορ που αποκαλύπτεται συχνά από την σχέση των έργων με τους τίτλους τους τονίζουν τον διττό τους χαρακτήρα.  Ο Βελώνης καταφέρνει με ανεπιτήδευτο τρόπο να ‘μιλήσει’ για θέματα όπως η ιστορία και η πολιτική χωρίς να στερεί από τα έργα του την ποιητικότητα, τον λυρισμό και τον ρομαντισμό.
Στο φουαγιέ της Νέας Σκηνής Νίκος Κούρκουλος θα παρουσιαστεί μια σειρά από καινούργια έργα του καλλιτέχνη.  


Ο Άγγελος Παπαδημητρίου είναι από τους σημαντικότερους σύγχρονους έλληνες καλλιτέχνες. Καλλιτέχνης, με ιδιαίτερη ιδιοσυγκρασία, κινείται με άνεση σε διαφορετικούς χώρους της τέχνης, χωρίς να περιορίζεται σε ένα μέσο.  Θέατρο, τραγούδι, εικαστικά, εναλλάσσονται και συμπληρώνουν το ένα το άλλο συστήνοντας ένα έργο πλούσιο και πολύπλευρο που χαρακτηρίζεται ωστόσο από συνεκτικότητα. Η θεατρικότητα είναι από τα κύρια χαρακτηριστικά του εικαστικού του έργου τόσο στην έκφραση όσο στην σχέση του με το κοινό.  Ο Παπαδημητρίου απευθύνεται στον θεατή, μπαίνει σε μια διαλεκτική σχέση μαζί του με θεατρικούς όρους. Τα γλυπτά του έχουν μια μελοδραματική σχεδόν ομορφιά. Συχνά θυμίζουν παλιομοδίτικα, πορσελάνινα μπιμπελό ή κιτς γλυπτά τα οποία όμως έχουν ένα διφορούμενο χαρακτήρα. Ισορροπεί τέλεια το χιούμορ και την ειρωνεία με την ομορφιά και το κιτς. Χρησιμοποιεί σύμβολα που είναι συνδεδεμένα με την ιστορία της τέχνης, την παράδοση, ή την θρησκεία και έννοιες όπως η αισθητική και κάνει μια κριτική στα στερεότυπα της σύγχρονης κοινωνίας και τους μηχανισμούς που τα επιβάλλουν.
Στο φουαγιέ του Α’ εξώστη της Κεντρικής Σκηνής θα παρουσιαστούν γλυπτά από διάφορες περιόδους της δουλειάς του καλλιτέχνη.   
Η παρουσίαση του εικαστικού του έργου στο Εθνικό Θέατρο συμπίπτει με την συμμετοχή του στην παράσταση Συρανό ντε Μπερζεράκ η οποία παίζεται στην Κεντρική Σκηνή.

Η είσοδος στην Κοινή Θέα είναι δωρεάν ημέρες και ώρες παραστάσεων.

Επιμέλεια: Ελένη Κούκου και Κατερίνα Τσέλου